เชคกี้ กรีน นักแสดงการ์ตูนที่มีพรสวรรค์และมีพรีวิสเซอร์ซึ่งกลายเป็นหัวหน้าเลานจ์ในลาสเวกัสที่สมบูรณ์แบบและได้รับการเคารพจากเพื่อนและผู้ชมสดในฐานะการแสดงสแตนด์อัพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของคนรุ่นของเขา เสียชีวิตแล้วเขาอายุ 97
ม่ายของเขา มารี มูสโซ กรีน กล่าวว่า วารสารรีวิวลาสเวกัส ว่าสามีของเธอเสียชีวิตในช่วงต้นวันอาทิตย์ที่บ้านของพวกเขาคุณกล่าวว่าสามีของคุณอายุ 41 ปีเสียชีวิตด้วยสาเหตุทางธรรมชาติ
ผู้ที่เห็นกรีนในการครอบงำตลกขบขันของเขาบนเวกัสสตริปในทศวรรษที่ 1950, ’60 และ 70 กล่าวว่าด้วยไมโครโฟนในมือเขาเขาสามารถเดินไปในห้องและทำงานกับฝูงชนได้อย่างไม่เหมือนใคร
เขารอไม่ไหวที่จะละทิ้งเรื่องขำขันที่เขียนไว้เพื่อความตื่นเต้นของอิมพรอฟ
“ฉันไม่เคยแสดงเลย” กรีนบอกกับ Las Vegas Sun ในปี 2009“ฉันคิดออกไปในขณะที่ฉันไปด้วย”
กรีนทำให้แฟนๆ ของนักแสดงความบันเทิงมากมายของเขา ได้แก่ Bob Hope, Johnny Carson และที่โด่งดังที่สุดคือแฟรงค์ ซินาตรา ซึ่งเลือกเขาให้เป็นละครเปิดตัวของเขาอย่างยืดหยุ่นกรีนไม่สามารถต้านการแสดงกับดาราที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกาในเวลานั้น แต่บุคคลใหญ่ทั้งสองคนก็กระแทกหัวเป็นประจำและความสัมพันธ์ก็สิ้นสุดลงด้วยการ์ตูนที่คนรักของนักร้องที่โรงแรม Fontainebleau ในไมอามีบีช
มันนำไปสู่เรื่องขำขันที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา
“แฟรงค์ ซินาตราได้ช่วยฉันครั้งหนึ่ง” กรีนจะกล่าว“คนจำนวนมากกำลังตีฉันและแฟรงค์กล่าวว่า ‘โอเคก็เพียงแต่พอแล้ว’”
ซินาตราไม่ได้อยู่ที่นั่นจริง กรีนกล่าวในภายหลัง แต่การบีทดาวน์นั้นเป็นเรื่องจริงความจริงเช่นกันคือเรื่องราวที่ซ้ำกันหลายครั้งของ Greene ขับโลด์สโมบิลเข้าไปในน้ำพุที่ราชสำนักซีซาร์ในปี 1968 ซึ่งเป็นผลมาจากสิ่งที่เขายอมรับคือปัญหาแอลกอฮอล์ที่ร้ายแรงและความปรารถนาอันตรายที่จะขับรถเมื่อเขากำลังดื่มไม่กี่ครั้ง
เขาก็ได้เรื่องเฮฮาที่มีชื่อเสียงจากช่วงเวลานั้นเช่นเดียวกัน ต่อมาบอกว่าเมื่อตำรวจมาถึงรถที่จมอยู่ใต้น้ำของเขาซึ่งมีที่ปัดน้ำฝนกระจกหน้ารถ เขาบอกพวกเขาว่า “อย่าพ่นขี้ผึ้ง!”
ด้วยตัวเหมือนของไลน์แบคเกอร์ มีสติสติปัญญาที่เร็วเท่าฟ้าผ่า และเสียงที่บ่งบอกว่าเขาอาจเป็นนักร้องเลานจ์แทนที่จะเป็นการ์ตูนเลานจ์ กรีนในเวลากลางค่ำคืนจะได้สัมผัสกับความประทับใจหลายสิบชิ้น ทำริฟที่โต๊ะของผู้ชมและเปลี่ยนมาตรฐานดนตรีให้กลายเป็นเพลงล้อเลนจ์ได้ทันที
Tony Zoppi ผู้เป็นผู้อำนวยการด้านความบันเทิงของโรงแรมริเวียร่ามานานหลายทศวรรษ กล่าวว่ากรีนเป็นความคิดการ์ตูนที่ดีที่สุดที่เขาเคยเห็น
“เขาจะเดินออกไปบนเวทีและหยุดหัวหนึ่งชั่วโมง” Zoppi บอกกับ Los Angeles Times“พนักงานที่ทำหน้าที่เสิร์ฟหนึ่งหยดแก้ว – เขาทำ 15 นาที”
เขาแสดงตัวในภาพยนตร์ ได้แก่ “Tony Rome” ของปี 1967 กับ Sinatra, “History of the World Part I” ของปี 1981 กับเมล บรู๊คส์ และ “Splash” ของปี 1984 กับทอม แฮงกส์ ซึ่งแสดงในซีทคอมเครือข่าย อย่างเช่น “Laverne & Shirley” และ “Mad About You” และเป็นแขกอย่างต่อเนื่องในรายการทอล์คและวาไรตี้
แต่เขาไม่เคยคลิกที่หน้าจอจริงๆเขาต้องการหมู่คนที่เขาสามารถโต้ตอบได้ และทั้งคืนเพื่อดึงดูดพวกเขานั่นหมายความว่าไม่เคยมีชื่อเสียงเท่านักการ์ตูนร่วมสมัยได้แก่ ดอน ริคเกิลส์ บัดดี้ แฮ็คเก็ตต์ หรือคาร์สันแต่เขาก็ถอนเงินเดือนหกจำนวนต่ออาทิตย์เหมือนกับที่พวกเขาทำสำหรับการแสดงสด
เกิด เฟรด เชลดอน กรีนฟิลด์ เกิดขึ้น กรีนได้ร้องเพลง แสดง ทำเรื่องเฮฮา และสำเนียงล้อเลียนในขณะที่เติบโตขึ้นในภาคเหนือของชิคาโก
เขาดำรงตำแหน่งกองทัพเรือในสงครามโลกครั้งที่สองในห้วงสมุทรแปซิฟิก
เมื่อกลับไปชิคาโก เขาไปวิทยาลัยชุมชนและมีความรู้สึกว่าเขาอาจเป็นอาจารย์โรงยิม แต่เริ่มเล่นเกมไนท์คลับตลกโปกฮาเพื่อขอเงิน
ข้อเสนอการแสดงสองสัปดาห์ที่ Prevue Lounge ในนิวออร์ลีนส์กลายเป็นระยะเวลาหกปี
เขาได้แสดงครั้งแรกที่ลาสเวกัสในปี 1953เขาพบว่าเขาและสตรีปนั้นเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบ และภายในไม่กี่ปีเขาก็เป็นเจ้าของเมืองนี้1956 เขาเปิดให้เอลวิสเพรสลีย์เยาวชนที่นิวฟรอนเทียร์
“เด็กไม่ควรจะอยู่ที่นั่น” กรีนบอกกับ L.A. Times ในปี 2005“เขาออกมาในแจ็คเก็ตเบสบอลนักเล่นดนตรีสี่หรือห้าคนหลังเขาสวมแจ็คเก็ตเบสบอลมันดูเหมือนปิกนิกหลังจากการแสดงครั้งแรกพวกเขาเปลี่ยนการเรียกเก็บเงิน และฉันก็เขียนหัวเรื่อง”
เชคกี้ กรีน จะยังคงเป็นจุดสำคัญของสเวกัส
สถานที่สนามเด็กเล่นของเขา ดังเช่นว่า ริเวียร่าและทรอปิคานา เป็นเวลา 30 ปีข้างหน้า
ตั้งแต่ปี 1972 ถึง 1982 กรีนแต่งงานกับนาลานี เคเล นักเต้นที่มีการแสดง Nalani Kele Polynesian Revue เป็นเพลงได้รับความนิยมในไนท์คลับที่ดำเนินมาเป็นเวลานานและในปี 1985 เขาแต่งงานกับ Marie Musso ลูกสาวของนักแซ็กโซโฟนแจ๊ส วิโด มูสโซ
ในที่สุดกรีนได้รับกิตติศัพท์ระดับชาติของเขาเขาสามารถเติมเต็มคาร์เนกีฮอลล์ และเป็นเจ้าภาพทั้ง “Tonight Show” และ “The Merv Griffin Show” ของคาร์สัน
เขาต่อสู้กับการเสพติดทั้งการดื่มและการพนัน ไม่เหมาะสำหรับผู้ชายที่ใช้เวลาโดยมากในลาสเวกัสเขายังต่อสู้กับสิ่งที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นภาวะเหงาหงอยอย่างรุนแรงและอาการตื่นตระหนกซึ่งทั้งสองอย่างทำให้การแสดงยากขึ้นเมื่อเขาโตขึ้น
กรีนย้ายไปที่ปาล์มสปริงส์เพื่อพยายามเกษียณอายุในช่วงปลายปี 70 ในปี 2004 แต่เวทียังคงมีเสน่ห์และเขากลับมาดำรงตำแหน่งที่ลาสเวกัสที่ Suncoast Hotel and Casino ในปี 2009
เมื่อกลับไปที่เมืองที่ตอนนี้ครอบงำโดยคนได้แก่ Celine Dion และ Cirque du Soleil กรีนพบว่าเขาสามารถเดินเล่นผ่านคาสิโนได้โดยไม่ระบุชื่อ
“ฉันเป็นตำนาน” เขาบอกกับ Sun ในปี 2009 “แต่ไม่มีใครรู้จักฉันในเวกัสอีกต่อไป”